JESZCZE O SZCZĘŚCIU

Tak naprawdę do szczęścia nie potrzebujemy żadnych odległych, ani kosztownych rzeczy.

Dla mnie źródłem ogromnej radości i szczęścia jest to, co zwykłe i codzienne.

Szczęście to smak posmarowanej masłem kromki chleba.

To zapach mokrej ziemi po deszczu.

To chwile spędzone z ludźmi, których kocham.

A teraz, wczesną wiosną, szczęście to promienie słońca i widok wiosennych kwiatów wychylających swoje główki na ich powitanie.

 

snowdrops2

Reklamy

ULICA, WODA, SAMOTNOŚĆ I… DRZEWA

W drzewach jest coś majestatycznego. Są tutaj, piękne i pełne spokoju, połączone z Matką Ziemią, cały czas, cały okrągły rok, a czasami nawet nie zauważamy ich obecności.

Dlatego chciałabym pokazać je na moich zdjęciach i zaprosić, abyście się z nimi zaprzyjaźnili 🙂 (tak jak Tinyexpats pięknie to zrobiła tutaj).

 

MÓJ DOM

 

Mój dom jest ogromny…

To miejsce, gdzie w drzwiach wita mnie uśmiech tych, których kocham.

Gdzie koty mrucząc zwijają się w kłębek na moich kolanach.

Gdzie wiosna przyozdabia wszystkie zakamarki zielenią i kwiatami.

Gdzie zima rozciąga pod stopami dywan ze skrzypiącego śniegu, a nad głową zawiesza błękit nieba.

Mój dom to cała ta przepiękna planeta zamieszkana przez ludzi, których nazywam braćmi i siostrami.

DO WIDZENIA, ZIMO!

 

Dziękuję ci za piękne, jasne dni.

Dziękuję za mgły i deszcze.

Za ogień na kominku.

Za wieczory spędzone z rodziną.

Dziękuję za   –    SPOKÓJ… CISZĘ… PRZESTRZEŃ…

tego jedynego wspaniałego poranka ze śniegiem skrzypiącym pod nogami i przejrzyście błękitnym niebem nad głową!

Do zobaczenia za rok!

ZIMOWE OBRAZKI

Zima przyszła w tym roku na południe Polski bardzo późno.

Przyszła jednak przepięknie!

Najpierw podarowała nam błyszczące lodowe klejnoty w liściach ostrokrzewu.

Później zamieniła suche chwasty nad rzeką w misterne kwiaty zdobione szronem.

Na koniec przyszła w całej swojej wspaniałości przykrywając wszystko pięknym, nieskalanym, białym puchem. Zamieniając świat w cichą, pełną magii krainę z baśni.

NIECH NASTANIE ŚWIATŁO

swiatlo

Zawsze szukałam piękna i Światła w przyrodzie, i tak naprawdę nigdy nie lubiłam fotografować przedmiotów wytworzonych przez ludzi.

Kiedy jednak ostatniej niedzieli zobaczyłam ten przepiękny żyrandol, nagle uświadomiłam sobie, że to my, ludzie możemy tworzyć rzeczy piękne i że potrafimy przynosić światu Światło.

Światło pokoju i miłości.

Kiedy siedziałam w niewielkiej sali koncertowej pobliskiego pałacyku i słuchałam kolęd opowiadających nam o pokoju, jaki został przyniesiony światu, przypomniały mi się wszystkie okropne rzeczy, jakie się dzieją w sąsiadującym z nami kraju. Wyludnione miasta, opuszczone domy i sklepy z powybijanymi oknami. Osierocone dzieci ukrywające się w piwnicach.

Chór prosił mieszkańców Betlejem, żeby „otworzyli drzwi” dla Maryi i Józefa, a ja przypomniałam sobie ostre słowa niektórych z naszych polityków i pomyślałam, że zamiast pomagać dwóm skonfliktowanym narodom zabijać i niszczyć, chciałabym sprawić, aby otworzyły one drzwi swoich serc i zaczęły słuchać i rozmawiać.

To od każdego z nas zależy, czy będziemy przynosić światu Światło pokoju i miłości.


„Ciemność nie przezwycięży ciemności, uczyni to tylko światło. Nienawiść nie przezwycięży nienawiści, może to zrobić jedynie miłość”

Matrin Luther King